Η γυναικεία μνήμη είναι το κέντρο της έρευνας της Εριέττας Βορδώνη, η οποία από την ίδια της φαντασία βρίσκει αναφορές στον αρχαίο κόσμο. Τα τοτέμ της, αντικείμενα που απλώνονται στο χώρο σαν περιπλανώμενες ψυχές ζωντανεύουν από τις απειράριθμες εικόνες που τις σημαδεύουν και ταυτίζονται με ατελείωτα επεισόδια μίας προσωπικής ιστορίας Δεν είναι μεμονωμένες στιγμές αλλά σημεία μιας συλλογικής ιστορίας, λέξεις ενός πλήρους λόγου.
Η τέχνη είναι η προσγείωση σε ένα χορό χωρίς όρια αλλά σαφώς ορισμένο από την επιθυμία του να μην υπάρξει θάνατος.

The feminine memory is at the centre of Erietta Vordoni's explorations. In her own mind she finds allusions. to the ancient world. Her totems, objects which spread themselves in space like wandering souls, come to life in the innumerable pictures which mark them and identify themselves with the endless episodes of a personal history. They are not isolated moments, but moments of a collective history, words in an integral discourse.
Art is the landing-place in a spot not defined but securely indicated by the desire not to die.

ACHILLE BONITO OLIVA